De laatste groeten uit Dornbirn,
Door: Webmaster
Blijf op de hoogte en volg Roderick
06 Januari 2007 | Oostenrijk, Dornbirn
Het zit er nu dan echt op, en onze welverdiende vakantie gaat dan ook eindelijk van start.
Vanaf zaterdag verblijven we voor nog twee weken in de Montafon, één van de grootste ski-gebieden uit het Vorarlgebergte.
De kerst heb ik nog in Nederland doorgebracht, om weer even het vitamine niveau op te krikken met heerlijk eten uit moeders keuken, alhoewel(met de kerst!?!?!?)…. én de laatste dagen van het jaar met Harmen & Janneke, Frank & Thirza, Sjoerd en Kevin in het altijd windstille Dornbirn.
Na een lange rit van iets meer dan 8 uur, zijn we om 10 uur ’s avonds aangekomen in casa Hatlerstrasse, waar de buren on(s)ze auto’s alweer weg wensten in de volgende morgen.
We hebben de dagen ingeluid met een shotje Jaegermeister en zijn te voet richting de mr. John’s vertrokken om het nachtleven van Oostenrijk maar direct op de proef te stellen.
Pepijn + vrienden, Markus en Anna waren al lekker aan het schreeuwen binnen en wij deden natuurlijk vrolijk mee. Nog Eine mit alles bij TomTom en een taxi richting huis. De volgende ochtend waren we een kater en een kerstboom rijker en hebben we de laatste resten alcohol in de supermarkt en bovenop de Karren gesleten. Even genieten van het uitzicht en daarna snel met z’n allen naar binnen voor een kop hete chocola. Inmiddels was Mads ook gearriveerd en hebben we onze bodem voor de Steinebach gelegd in het Schnitzelparadijs, Bethlehem.
Ook dit was wederom een zware nacht, maar toch hadden we allen de discipline om de volgende dag weer vroeg aan het ontbijt te zitten om te gaan snowboarden in Silvretta Nova. Sjoerd die zijn eigen plank even moest uitproberen en Frank en Thirza die de basistechnieken onder de knie probeerde te krijgen. De rest genoot zichtbaar van het uitzicht en het mooie weer op deze laatste dag van het jaar. Even een drankje in het kleinste dorp van de wereld en thuis een mixje van alles als avondeten, waar alleen de kaasfondue niet zo goed in de smaak viel. ’s Avonds hebben we tijdens de jaarwisseling weer op de karren gestaan, waar we een schitterend uitzicht hadden over de verschillende plaatsen rondom de Bodensee. Daarna zijn we met de taxi richting de stad gegaan en hebben we de rest van de avond doorgebracht in de mr. John’s. Nieuwjaarsdag was alles uitgestorven en zelfs de kroegen waren gesloten.
Net als het vertrek van Pa & Ma, heeft ook het vertrek van de jongens, en dames, een hoop sneeuw opgeleverd om weer lekker te kunnen boarden, waar we natuurlijk direct van geprofiteerd hebben. Donderdag ben ik nog met Mads, Juan en Jesus in München geweest. Slenteren door de stad en natuurlijk even naar het Olympiaplatz, waar je in de oude televisietoren een schitterend uitzicht had over de stadia, de fabrieken van BMW en de rest van de stad. Ook de Mexicanen zijn weer naar huis en de gezelligheid daalt hier dus met de dag. Hoog tijd om te gaan; ik pak nog even de laatste spullen in, beetje stofzuigen en dan zijn we klaar voor twee weken maximaal knallen in de sneeuw, nu maar hopen op nog meer sneeuw.
Internet heb ik niet meer, maar als jullie me zoeken kan je me ook bereiken op +43 (00)6 811 0518 961
En hier zijn ze dan: "De hartelijke groeten uit Dornbirn"
Roderick
Vanaf zaterdag verblijven we voor nog twee weken in de Montafon, één van de grootste ski-gebieden uit het Vorarlgebergte.
De kerst heb ik nog in Nederland doorgebracht, om weer even het vitamine niveau op te krikken met heerlijk eten uit moeders keuken, alhoewel(met de kerst!?!?!?)…. én de laatste dagen van het jaar met Harmen & Janneke, Frank & Thirza, Sjoerd en Kevin in het altijd windstille Dornbirn.
Na een lange rit van iets meer dan 8 uur, zijn we om 10 uur ’s avonds aangekomen in casa Hatlerstrasse, waar de buren on(s)ze auto’s alweer weg wensten in de volgende morgen.
We hebben de dagen ingeluid met een shotje Jaegermeister en zijn te voet richting de mr. John’s vertrokken om het nachtleven van Oostenrijk maar direct op de proef te stellen.
Pepijn + vrienden, Markus en Anna waren al lekker aan het schreeuwen binnen en wij deden natuurlijk vrolijk mee. Nog Eine mit alles bij TomTom en een taxi richting huis. De volgende ochtend waren we een kater en een kerstboom rijker en hebben we de laatste resten alcohol in de supermarkt en bovenop de Karren gesleten. Even genieten van het uitzicht en daarna snel met z’n allen naar binnen voor een kop hete chocola. Inmiddels was Mads ook gearriveerd en hebben we onze bodem voor de Steinebach gelegd in het Schnitzelparadijs, Bethlehem.
Ook dit was wederom een zware nacht, maar toch hadden we allen de discipline om de volgende dag weer vroeg aan het ontbijt te zitten om te gaan snowboarden in Silvretta Nova. Sjoerd die zijn eigen plank even moest uitproberen en Frank en Thirza die de basistechnieken onder de knie probeerde te krijgen. De rest genoot zichtbaar van het uitzicht en het mooie weer op deze laatste dag van het jaar. Even een drankje in het kleinste dorp van de wereld en thuis een mixje van alles als avondeten, waar alleen de kaasfondue niet zo goed in de smaak viel. ’s Avonds hebben we tijdens de jaarwisseling weer op de karren gestaan, waar we een schitterend uitzicht hadden over de verschillende plaatsen rondom de Bodensee. Daarna zijn we met de taxi richting de stad gegaan en hebben we de rest van de avond doorgebracht in de mr. John’s. Nieuwjaarsdag was alles uitgestorven en zelfs de kroegen waren gesloten.
Net als het vertrek van Pa & Ma, heeft ook het vertrek van de jongens, en dames, een hoop sneeuw opgeleverd om weer lekker te kunnen boarden, waar we natuurlijk direct van geprofiteerd hebben. Donderdag ben ik nog met Mads, Juan en Jesus in München geweest. Slenteren door de stad en natuurlijk even naar het Olympiaplatz, waar je in de oude televisietoren een schitterend uitzicht had over de stadia, de fabrieken van BMW en de rest van de stad. Ook de Mexicanen zijn weer naar huis en de gezelligheid daalt hier dus met de dag. Hoog tijd om te gaan; ik pak nog even de laatste spullen in, beetje stofzuigen en dan zijn we klaar voor twee weken maximaal knallen in de sneeuw, nu maar hopen op nog meer sneeuw.
Internet heb ik niet meer, maar als jullie me zoeken kan je me ook bereiken op +43 (00)6 811 0518 961
En hier zijn ze dan: "De hartelijke groeten uit Dornbirn"
Roderick
-
10 Januari 2007 - 14:44
MAAT:
MAAT, nog bedankt voor een TOP weekend! Spreek je over een week of 2. Gaan we gewoon weer door met ZUIPEN :D
LATER MAAT -
18 Januari 2007 - 09:40
De Goedbedoelende Bu:
Hehe, is dat gekwijl en gezeik eindelijk tot een einde gekomen? Ga je eindelijk weer eens je plichten mbt de nederlandse bevolking vervullen? Dat gekwezel over de lekkere hap van die Mammi, en dat geneuzel over je altijd grappige Vati, bah, rot toch op man, GA WERKEN!!!!
Klaplopers hebben we al zat in Nederland dus sluit je daar maar lekker bij aan met dat studentikoze gelul van jou. Zijn die anderen waarmee je die paar maanden hebt gevegeteerd in dat kot in Oostenrijk je niet helemaal zat; ik zou het na twee weken al hebben gezien met je! Beetje zuipen, beetje skieen, beetje sex; Man dat is toch niet het echte leven, wat verschrikkelijk moet dat zijn geweest voor je. Nu hebben we in Nederland deskundige mensen rondlopen die je tegen een vergoeding van 200 euri per uur op de plaats delict wel van je post-traumatische ervaringen af kunnen helpen....... maar dat doen ze niet denk ik. Kijk als je buiten je schuld in de problemen komt helpen ze je wel, wordt het zelfs vergoed door je ziektekostenverzekering, maar jij.... jij hebt het gewoon opgezocht, je lokt het uit! Dus no way we pay! Wanneer ga je weer terug? Het lijkt me voor de totale Nederlandse bevolking, voor je Pappi en Mammi und fur die Schwester, voor de politieke partijen, de boze buurvrouw, je oma, je tantes en voor mij in het bijzonder toch een aangenaam vooruitzicht als jij zo weinig mogelijk voet zet op nederlandse bodem, en ons op een bepaald moment konde doet van je beslissing om daar te gaan wonen, daar bij 'deine Freunde' Poeh!!
Nu moet je niet denken dat het allemaal voorbij is, nu je weer aan het terugkomen bent. Op mijn initiatief hebben wij (een commissie bestaande uit de doorsnee van de legaal in Nederland verblijvende bevolking) een aantal organisaties en personen aangeschreven (o.a. Dierenbeschermingsfront, YMCA, COC, Ned. bond van Huisvrouwen afd. Hengelo, Kemakeur, Zeehondencreche Leni, VOG (vereniging oud- guerillastrijders Den Briel), buurtvereniging de Boschpoort Ede, de harde kern van supportersvereniging Feyenoord (welke in dit uitzonderlijke geval eenmalig wilde samenwerken met de supportersvereniging van ADO Den Haag en die van Blauw Geel 55)en nog wat belangrijke invloedrijke individuen die vanuit de gevangenis hun zaken ook goed kunnen regelen)die het met onze slogan eens zijn en hun medewerking hieraan willen. We gaan ervanuit dat alle leden (verwacht wordt een ledenaantal op 1 juli 2007 van 22.000)hun contributie betalen en zo de administratiekosten die ik maak te kunnen vergoeden
Help Roderick het land uit!
is de slogan voor 2007 en het dagelijks bestuur heeft de verwachting dat je uitzetting dan ook spoedig kan gaan plaatsvinden!
Hier wilde ik het even bij laten!
-
25 Januari 2007 - 20:45
Han:
Weet je wat jij zou moeten doen! Even bij Jos en Edgar langs want dan vullen ze zo hokje 1 t/m 24 en dan a, b en c in.... -
17 Februari 2007 - 16:33
Elli:
hallo roddie!! wie geht's dir? mir ist langweilig! erzähl mir was geht ab da oben links! los, erzähl!! liebe grüße elli
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
