We got the Money, time for PARTY(Buurman, bedankt)

Het heeft weer even mogen duren, maar hier weer een lang verwachte update.

Er is weer een hoop gebeurd in het Oostenrijkse studentenleven. Het nachtleven gaat gewoon lekker door, maar er gebeuren natuurlijk ook nog zinvolle dingen overdag!
Het semester is bijna ten einde en de laatste projecten worden tussen de elective weken door afgerond. In de laatste elective zijn we nog een dagje wezen boarden in Sölden. Het weer was ook daar perfect en de sneeuw was zeker niet om te klagen. Het is alleen jammer dat we eerst nog 2 uur moeten rijden voor deze spaBmacherij, want voorlopig blijft de sneeuw in Dornbirn nog uit. Zelfs het populaire Lech heeft zijn opening een week moeten uitstellen en als er deze week niks valt wordt het er nog 1. We wachten geduldig af….

Met de studie resultaten zijn we weer terug bij af; met de hakken over de sloot! Onze grote les van Strategic Planning Process, die het zeker niet won op de organisatie hebben we positief afgesloten met de minimum criteria. Eén mooie Oostenrijkse 4 kan er op het lijstje worden bijgeschreven.
Nu zijn we bezig met het afronden van ons Business Plan Development. Ook deze scoort vrij laag op de organisatie en tijdens onze presentatie bleek dat de docenten ook niet echt weten wat nou goed en fout is.. We moeten met veel te weinig en tegenstrijdige informatie een surfshop openen in Santa Beach. En in onze presentatie zouden we wel even doorgezaagd worden. We hadden een goede presentatie met 3 verschillende casussen daarin. Meneer 1 was er van overtuigd dat niet goed was en zo niet hoort, maar door mevrouw 2, Frau Chen, werd er snel even ingefluisterd dat dit juist wel goed was, zag er professioneel uit. Toen wij vertelde dat we ook een rental-service wilde hebben werd er gelijk vel op gereageerd; Ok, dat betekent dat je heel veel verschillende boards in voorraad moet hebben, wat betekent hogere kosten en dan verhuur je ze, relatief lage opbrengsten, en dan gaat er iemand mee de zee in en dan breekt je board en heb je niks meer, zijn jullie dus failliet in een jaar!
Dit ging ons eigenlijk even iets te snel, maar ze leken er van overtuigd dat we dus gedoemd waren te mislukken. Op een absoluut stilte moment kregen ze dan van mij toch even te horen dat dit wel heel erg onrealistisch is en niet te veel onzin uit moeten gaan kramen. Toen waren de rollen dus even omgekeerd. Het resultaat; een schouderklopje van de jongens en tot zo ver zijn wij de enige groep die het geld hebben gekregen voor de start van onze business.

Reden voor party dus; even boodschappen doen en om 1 uur gaat het dopje van het eerste flesje en proosten we met Marta en Han op een succesvolle Steinebach van dezelfde avond.
Maar eerst een pre-afscheidsfeestje, waar Sean als Sinterklaas zijn grote boek er nog eens op na slaat. Dit was erg geslaagd en we zijn daarna, zoals beloofd, naar Steinebach vertrokken. Een heerlijke avond lachen en ook de volgende dag krijgen we nog de tranen in onze ogen bij het terug zien van de foto’s en herinneringen (entschuldigung es tut mir leid, abber die sind nicht fur dich geschikt eigentlich) Han die met zijn vinger door z’n gulp loopt wat stuipen op het lijf probeert te jagen gaan Jesus en ik op de foto met een paar locals. Des zaterdagavonds nemen we nog wat locals in de maling onder het genot van een Gluhweintje op de plaatselijke kerstmarkt en belanden we uiteindelijk weer met de Mexicanen en Sammy op een kruk aan de bar van een 30+ feestje.

Tot slot wil ik graag nog even van de gelegenheid gebruik maken, mijn Oostenrijkse bovenbuurman te bedanken voor het openstellen van zijn draadloze traditionele datagelimiteerde internetverbinding. Hier staat de download lekker open en de rekening wordt vanzelf thuis gestuurd!!! Dus buurman, danke viel, en laat eens een keer een berichtje achter op mijn site ;-)